BZ WBK Press Foto po raz ósmy

Można zgłaszać zdjęcia do kolejnej, ósmej już odsłony jednego z najważniejszych w Polsce konkursów fotografii prasowej – BZ WBK Press Foto. Konkurs organizują Bank Zachodni WBK oraz dziennik „Rzeczpospolita”. Do 3 lutego br., organizatorzy konkursu czekają na zdjęcia pojedyncze, fotoreportaże oraz fotokasty w dziewięciu kategoriach konkursowych.

• Wydarzenie
• Społeczeństwo
• Cywilizacja
• Portret

• Sport
• Kultura i sztuka
• Środowisko naturalne
• Foto+ lub fotografia kreatywna
• Fotokasty

Grudzień bez nominacji w naszym konkursie

Spośród zdjęć wykonanych w grudniu 2011 r., nadesłanych na konkurs „Prasowe zdjęcie roku 2011”, jury nie wyróżniło żadnej pracy.

Oto komentarz Jury:

Stało się tak po raz pierwszy, ale decyzja była niestety prosta i zapadła jednogłośnie. W opinii jurorów nie nadesłano ani jednej pracy, która zasługiwałaby na wyróżnienie. Nie znaczy to, że wszystkie zdjęcia były nieudane – przeciwnie, wiele z nich doskonale spełniało wymogi prasowej fotografii i doskonale zaspokajało potrzeby drukowanej czy wirtualnej prasy. Tyle, że konkurs ma jednak inne oczekiwania, wymaga wzniesienia się ponad zwykły poziom codziennej ilustracji rzeczywistości. Konkursowe zdjęcie powinna cechować jakaś nadzwyczajność, wzniesienie się ponad banał. Zawsze premiowany jest zmysł obserwacyjny i refleks fotografa, jego umiejętność dostrzeżenia czegoś ciekawego w pozornie zwykłym zdarzeniu. Rasowy fotoreporter to ktoś, kto rzeczywistość obserwuje świadomie i rozumie znaczenie tego, co widzi. Z pewnością wymaga to pewnego stałego napięcia uwagi, i z pewnością jest to dalekie od mechanicznego rejestrowania aparatem z włączonym silniczkiem… 

D4 nowy flagowy aparat Nikona

 Nowy nodel profesjonalnego Nikona D4 charakteryzuje się możliwością fotografowania z szybkością do 11 kl./s, matrycą w formacie FX o rozdzielczości 16,2 mln pikseli i niewiarygodnie wysoką czułością ISO (rozszerzalną do odpowiednika wartości 204 800). Funkcja nagrywania filmów D-movie zapewnia elastyczność niezbędną do publikowania materiałów wideo wysokiej jakości. Aparat wyposażono w migawkę wykonaną z kompozytu z włókien kewlarowych i węglowych, której standardowa wytrzymałość wynosi 400 000 wyzwoleń, czyli o 30% więcej niż w przypadku poprzedniej wersji.

Tak, byłem na benefisie, wernisażu wystawy Olka Jałosińskiego. Byłem! (25 stycznia 2012 w Domu Spotkań z Historią). Niewielu z Was tam widziałem. Tak naprawdę 2-3 (pomijam „starsze” pokolenie). Mam na myśli tych młodych gniewnych, co to maja pretensję, że po 5 zł za zdjęcie dostają. Nie było Was tam, a szkoda. Zobaczyli byście na czym polega różnica między fotografią w rodzaju (za przeproszeniem) „Tele Tydzień” czy inne badziewiaste tabloidy,  a prawdziwą fotografią prasową. Tak dobrej fotografii prasowej jak na tym wernisażu dawno nie widziałem, w tak wielkim przekroju i tak wspaniałej, i tak dobrze eksponowanej. Ktoś mnie zaczepił (z nielicznych czytelników strony KFP) na łamach naszej strony, jako jurora konkursu Prasowe Zdjęcie Roku 2011 „… pokażcie światu swoje zdjęcia…”. Olek jest tym właśnie, z naszego (jurorskiego) pokolenia (no trochę starszym wprawdzie) który właśnie pokazał ten „pazur” fotoreportera. Ten pazur którego właśnie brakuje kolegom którzy oburzają się o te 5 zł za zdjęcie i przysyłają na konkurs byle co. Radzę – pójdźcie na wystawę Olka Jałosińskiego, w Domu Spotkań z Historią i zobaczcie na własne oczęta w czym sprawa. Zrozumiecie (albo i nie) na czym polega fotografia prasowa. Zrozumiecie też wtedy dlaczego tak, a nie inaczej jury konkursu głosowało w ten, a nie w inny sposób.

Wydawałoby się że konkursy fotografii prasowej powinny być dla fotoreporterów szansą na pokazanie ambitnych i zaangażowanych  reportaży, oryginalnych portretów i  wnikliwych obrazów rzeczywistości,  których media nie chcą drukować. Zdjęcia nadesłane na nasz konkurs , w swojej masie  raziły nieporadnością i brakiem oryginalności  i ograniczały się do  mniej lub bardziej sprawnego dokumentowania  spektakularnych wydarzeń . Brak było prac wybiegających poza schemat, oryginalnych tematycznie i formalnie, które choć trochę nosiły by cechy  indywidualne, wyróżniające autora. Jeżeli dodać do tego brak samokrytycyzmu, bo przysyłane zdjęcia były często na żenująco niskim poziomie, dostajemy obraz marazmu naszego środowiska. 

Przywykliśmy już do wszelkiego rodzaju pomysłów, w stylu "daj za darmo, to ewentualnie cię podpiszemy". Znamy to dobrze. Fotograf prasowy to taki gatunek co lubi robić zdjęcia po to tylko, by je oddać za darmo w imię "miłości bliźniego". Ostatnimi czasy pojawiła się jednak nowa moda. Moda na coś, co można przyrównać do szantażu. Bez użycia tej nowej metody, można liczyć na zdjęcia tylko od młodych naiwnych, co chcą "błysnąć" publikacjami, zdobyć „sławę” poprzez podpis pod zdjęciem. Myślenie takie - niech publikują, nawet za darmochę, przyda się do portfolio - ma krótkie nóżki i podcina gałąź na której wszyscy siedzimy.
Indywidualni miłośnicy "darmochy" mają jednak pewien problem, na topowe imprezy składają wnioski akredytacyjne raczej poważne agencje i tytuły prasowe. I co tu zrobić. Sama obietnica ewentualnego podpisu pod zdjęciem nie wszystkim wystarczy. Może więc lekki szantaż, przepraszamy - barter. My wam akredytację, wy nam zdjęcia. Ale nie żeby od razu w celach zarobkowych. Co to, to nie. Tylko na potrzeby własne. Na stronkę, na uloteczki, na plakacik, do wywiadziku w gazetce, ot takie, co nie co.
Taki model pozyskiwania zdjęć wybrali organizatorzy jednej z prestiżowych nagród muzycznych. Jest to pewien Związek i Agencja. Nagrody przyznawane są z kolei przez Akademię (na wzór Amerykański – bo wszystko co z Ameryki jest trendy).
W statucie tego Związku czytamy o tym co członek Stowarzyszenia powinien i co Stowarzyszenie ma na celu: "... przestrzegać dobrych obyczajów, w tym etyki zawodowej i zasad uczciwej konkurencji, ... prowadzenie działalności edukacyjnej w zakresie praw własności intelektualnej... , ... rozstrzyganie sporów pomiędzy członkami Stowarzyszenia, obejmujących m.in. prawa autorskie i prawa pokrewne przez nich posiadane ..."